همراز پاسخ به سوالات شما

تحلیلی
Typography

دکتر زهرا عاصمی 

  • سلام. ضمن آزوی سلامتی وتشکر فراوان از خانم دکتر و مجله ،سوال دارم که من خانمی هستم با دو دختر 4 و 7 ساله . خیلی دلم می خواهد بتوانم شخصیت قوی و خوبی را برای دخترانم بوجود بیاورم ولی همسرم همکاری نمی کند و بطور سنتی بچه بزرگ می کند و مخصوصا اینکه بچه هایم دختر هستند و خب بیشتر تربیتشان با من است
وهمچنین همسرم معتقد است بچه ها بعدا در مدرسه همه چیز را یاد می گیرند  . ضمنا دختر بزرگم خیلی نافرمان است و ما همیشه با هم جر و بحث داریم . لطفا راهنمایی کنید .متشکرم

 

سلام و ارادت و سپاس متقابل خدمت شما والدین محترم ؛

ابتدا به این نکته دقت داشته باشید که رفتارهای تربیتی پدر و مادر ، اصلی ترین  سازنده شخصیت کودکان در پنج سال اول زندگی است. برخی از والدین به اشتباه فرض می‌گیرند که کودکان زیر پنج سال، شخصیت شکل گرفته‌ای ندارند و شخصیت آنان، پس از طی دوره کودکی در مدرسه و یا نوجوانی شکل می‌گیرد.اما فراموش نکنید که رفتارها و آموزه‌های تربیتی شما در زیر پنج سال، سازنده بخش عمده شخصیت کودک شماست.

همچنین یادتان باشد در تربیت یک دختر هر دوی والدین مسئول هستند. مادر می‌تواند به او زن بودن و لطافت و ظرافت نقش ، و پدر می‌تواند به او استقلال را بیاموزد. پدر مسئول است دخترش را شجاع و قوی تربیت کند و به گونه‌ای رفتار کند که احساس زیبا بودن و حس امنیت به او دست بدهد. در اینصورت دختر پدرش را ارادتمندانه دوست خواهد داشت و به او اعتماد می‌کند. چرا که او اولین عشق، اولین قهرمان و اولین مرد زندگیش است . پس لطفا رابطه دخترتان را با پدر جدی بگیرید .

در مورد آخرین سوالتان نیز توجه داشته باشید که اگر می‌خواهید فرزندتان  پس از مدتی فقط صدای شما را نشنود بلکه به حرفتان نیز گوش دهد بایستی حواستان به نوع گفتگوی تان با فرزندتان باشد:

با هم گفتگو کنید نه جر و بحث.

مسائل جزئی را بیش از اندازه بزرگ نکنید.

بر سر هر موضوع ایرادگیر نباشید تا جای بحث برای موضوعات مهم‌تر باقی بماند.

و انتظار نداشته باشید کودک شما همچون یک فرد سن بالا و جاافتاده فکر و رفتار کند.

موفق باشید.

 

  • سلام . با تشکر از شما دست اندرکاران محترم . من مادر جوانی 19 ساله هستم . پسرم در دوره پرترس و اضطرابی به خاطر رفتارهای بیمارگونه پدرش داشته است . الان سه سال است جدا شده ام ، با اینکه خیلی مراقب خودش و رابطه با دوستانش هستم و تامینش می کنم ولی متاسفانه فرزندم دنبال رفتارهای نادرست مثل سیگار و ... است .و بسیار پرمصرف است و همچنین خییلی بی برنامه مثلا هر شب با دوستانش مهمانی دارند .. به نظر شما چه کاری بکنم ؟؟

سلام و آرزوی سلامتی برای شما مادر گرامی و دست تنها ؛ امیدواریم خداوند متعال به شما کمک کند و حال خودتان و فرزند جوانتان خوب باشد .

در رابطه با شرح حالی که نگاشته اید به مطلب زیر دقت بفرمایید :

ببینید خودتان م یفرمایید فرزندم در ترس و اضطراب و تنش بزرگ شده است ، خب ما وقتي در زندگيمان دچار اضطراب مي شويم براي اينكه بتوانيم اآن شرايط و موقعيت ناسازگار را تحمل كنيم به يكسری رفتارهایی رو مي آوريم كه براي ما خوشايند هستند، كه علتش مي تواند عوامل مختلفی از جمله  نیازهای ارضا نشده دوران کودکی ، نگرانی ها و ناامنی ها ، و تثبيت شدن و ماندن در مراحل قبلی رشد باشد مثلا كسی كه به سيگار رو مي آورد ممکن است  به او حس آرام بخشی بدهد، چون كه در دوران كودكی در اين مرحله باقي مانده است مثلا : مكيدن انگشتش آن موقع آرامش ميكرده و الان سيگار را جايگزينش میکند  ! و همچنان که بزرگتر میشود رفتارهای دیگری را جایگزین آن می کند . به طورکلی بعضی از مکانیزم های دفاعی ( از نوع ناسازگار و مخرب  برای کاهش تنش و اضطراب ) به شرح زیر هستند :

- مصرف مشروبات الکلی

- سیگار و قلیان

- برقراری رابطه های متعدد با جنس مخالف

- رابطه های جنسی متعدد و متنوع

- خرید بیش از اندازه

- سفرهای بیش از اندازه

- میهمانی های بیش از اندازه

- ماندن در رابطه های غلط

و ...

لذا پیشنهاد می شود فرزند محترمتان را متقاعد کنید که در یک دوره مستمر مشاوره و روان درمانی قرار بگیرد تا ابتدا اضطراب مزمن وی درمان شود . به تبع آن رقتارهای ناسالم وی تصحیح خواهد شد .  موفق و عاقبت بخیر شوید انشالله

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
  • هیچ نظری یافت نشد.
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.