گذری و نظری بر ظهور و بروز قهوه ‏سراها در سطح شهر

تحلیلی
Typography

در گذشته‏ هر محله در كنار سقاخانه و زورخانه قهوه‏خانه داشت. قهوه‏خانه یک کانون ارتباطی و مركز مبادله اخبار و اطلاعات و تحليل وقايع بود. از همه قشر آدمي را مي شد آنجا يافت. آن روزها كه هنوز جايي به نام كافه و كافي شاپ درست نشده بود،

قهوه‏خانه گرچه فضايي تماماً مردانه داشتند، مركز تجمع بودند. ظهور مفهوم روشنفكر در ایران به نوعي مساوي با از رونق افتادن قهوه خانه بود. روشنفكران دل در کافه‏های فرانسه داشتند. در اندک زمانی در دوران پهلوی ايران هم كافه‏دار شد. كافه‏ها گرچه توانستند از رونق قهوه‏خانه  بكاهند، اما هيچ گاه كاركردي مانند قهوه‏خانه نيافتند.

آیا دقت کردید در نقاط مختلف شهر اماکنی مرتبط با توزیع انواع قهوه و تجهیزات تهیه آن در حال فعالیت می‏باشند؟ اکثر این مغازه‏ها دارای نام‏های شیکی هستند. بعضی‏ها از تعبیر قهوه‏سرا استفاده می‏کنند. این واژه جایگزینی برای واژه خارجی کافی شاپ محسوب می‏شود. گسترش تعداد قهوه‏سراها در کاشمر قابل تأمل است. در نقاط مختلف می‏توان این مغازه‏های کوجک را دید. یک پیشخوان و تعدادی محدود  صندلی با یک دکور خوش آب و رنگ با انواع محصولات مرتبط با قهوه تمام بضاعت این مغازه‏هاست.

سال 2011 انجمن تخصصی قهوه اروپا و آمریکا تشکیل شد. در سال۱۳۹۲ در ایران همگام با سایر کشورها انجمن باریستای ایران تشکیل شد و شروع به فرهنگ‏سازی قهوه کرد. در پی این مسئله شاهد افزایش واردات قهوه در سال۹۴ نسبت سال۹۲ هستیم. این مغازه‏های فعال در امر قهوه در عمل میراث‏خور قهوه‏خانه‏های قدیمی است. قهوه‏خانه‏ها در دوران پهلوی به این سوی در نزد افکار عمومی به نوعی دارای بار منفی شده بودند. قهوه‏خانه محیطی تقریباً فراخ، سربسته با استفاده از کرس‏ها، فرش‏های دستباف قدیمی و فضاسازی با آب و صدای پرندگان بود.

در بحث کافی‏شاپ و به تعبیری قهوه‏سرا اولین گام یک مکان‏یابی مناسب است. بهترین مکان برای این کار، محل‏های شلوغ و پر تردد، اطراف مراکز آموزش عالی و به طور کلی محل‏های رفت و آمد جوانان است، بیشترین مشتریان این اماکن را طیف جوان تشکیل می‏دهند. ولی در کاشمر شاهد ایجاد این قبیل مجموعه‏ها در نقاط نه چندان شلوغ هم هستیم. اگر این مراکز مرتبط با قهوه را از سنخ کافی‏شاپ بدانیم باید باور داشته باشیم که متصدیان آنها باید دارای  آشنایی ابتدایی با کار، دانش مدیریتی و روابط عمومی بالا باشند. لابد اینان دوره‏های خاص مهارتی را پشت سر گذرانده‏اند.

اتحادیه آبمیوه و بستنی در تهران آموزشکده‏هایی ایجاد کرده که دوره‏های خاصی را ارائه می‏دهند. گویا مجوز این کار در تهران بر عهده اتحادیه مذکور است. در صورت تایید باید یک کارشناس از اداره بهداشت و یک کارشناس از اداره اماکن محل قهوه‏سرا را تایید کنند. گواهی عدم اعتیاد و گواهی عدم سوء پیشینه از الزامات فعالیت در این شغل است، البته برای متقاضیان مرد ارائه کارت پایان خدمت هم ضروری است.

بد نیست بدانید در تهران برای راه‏اندازی یک قهوه‏سرا بدون احتساب اجاره مکان حداقل بین 40 تا 60 میلیون تومان سرمایه لازم است. از این مبلغ حدود 10 تا 15 میلیون به طراحی داخلی کافی شاپ اختصاص دارد. یقین در کاشمر این هزینه‏ها به مراتب پایین‏تر هست. لابد در بعض مغازه‏های مرتبط با قهوه حدود 20 تا 25 میلیون تومان برای تهیه لوازمی از قبیل دستگاه اسپرسو، یخچال، ماکروویو، آبمیوه‏گیری، انواع ظروف و غیره هزینه می‏شود.

یک سال طول می‏کشد تا  یک قهوه‏سرا یا کافی‏شاپ جا بیفتد و شناخته شود. طبق نظر فعالان بازار تهران علاقه‏مندی به قهوه بین مردم و به خصوص جوانان باعث شده تا 60 درصد از فروش در طول سال به قهوه اختصاص یابد. فراز و نشیب قیمت قهوه باعث جلب نظر بسیاری از این جویندگان کار شده است. این حرفه باید قاعدتاً جزوه صنایع غذایی محسوب شده در گروه شغلی کشاورزی، خدماتی و تغذیه‏ای قرار دارد. هر چه هست ظهور حرفه‏ای مرتبط با قهوه که سال‏هاست در کاشمر طرفداری نداشته است جالب و قابل بررسی است

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0

کاربرانی که در این گفتگو شرکت کرده اند

بار گذاری نظرات قدیمی تر
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.