سعیدی؛ پیشکسوتی با نیم قرن سابقه مطبوعاتی

اخبار ترشیز
Typography

نویسنده: حمیدرضا بی تقصیر فدافن 
اولین شماره روزنامه کیهان در سوم خرداد 1321 منتشر شد. تا سال 1325 محلی برای عرضه این روزنامه در کاشمر وجود نداشت. در این سال سید احمد شانزده سال در محل عطاری پدرش به عنوان شاگرد فعالیت می‏کرد.

حسب علاقه‏اش به مطبوعات توانست نمایندگی روزنامه کیهان را اخذ کند. علاقه وی به مطبوعات باعث شد، عطاری پدر را تبدیل به مطبوعاتی کند. اهالی شهر کاشمر در نیمه دوم دهه بیست در ابتدای بازار جایی که امروز ابتدای خیابان قائم(عج) محسوب می‏شود. مطبوعاتی به عرصه‏ای برای عرضه انواع نشریات تبدیل شد. در گذر زمان این مطبوعاتی محل پخش لوازم‏التحریر و متعاقب آن کتابفروشی و عاقبت تا قبل از تعطیل شدن در دهه هشتاد تبدیل به کتابفروشی امیرکبیر شد.

به بهانه بزرگداشت روز خبرنگار دیداری با حاج سید احمد سعیدی پیشکسوت خبرنگاری در کاشمر داشتیم. سعیدی در سال 1309 در خانواده‏ای مذهبی دیده به جهان گشود. تا کلاس ششم آن روزگار درس خواند و سپس به عنوان شاگرد در عطاری پدر مشغول شد.« کار مطبوعاتی را با ده نسخه روزنامه کیهان شروع کردم. روزنامه روز بعد به کاشمر می‏رسید و در اصل دیروزنامه بود. پنج سالی به همین نحو گذشت. نشریات موسسه کیهان را در اختیار متقاضیان می‏گذاشتم. تعدادی از مردم و ادارات مشترک شده بودند. آن زمان کاشمرر سه کتابفروشی داشت. روزنامه‏خوان کم بود. البته روز به روز به تعدادشان افزوده می‏شد. تا سال 1330 فقط نماینده روزنامه و موسسه کیهان بودم. در این سال خبرنگار روزنامه شدم.

خبرها اگر مهم بودن تلفنی برای مشهد خوانده می‏شد تا به تهران ارسال شود. در غیر این صورت خبر تنظیم و در قالب نامه به مرکز پست می‏شد. سعی داشتم در کلیه جلسات شهر شرکت فعال داشته باشم. اخبار بازدید مسئولان و شخصیت‏های طراز اول استان  کشور با تلفن سریع منعکس می‏شد. روزنامه را از قرار هر نسخه پنج ریال تحویل گرفتم. تا سال 1375 یعنی پنجاه سال نماینده این روزنامه و محصولات دیگر موسسه کیهان بودم. البته قبل و بعد انقلاب انواع نشریات منتشره را عرضه می‏کردم ولی شهرت مطبوعاتی سعیدی به روزنامه کیهان بود».

سعیدی جوان در دوران قبل از انقلاب سعی در مردمداری داشت. ده نسخه روزنامه کیهان در بهار 1325 در گذر زمان به صد نسخه در روز هم رسید. تعداد مشترکان روزنامه و سایر نشریات موسسه به حدی رسید بود که فردی دوچرخه بدست در کسوت موزع، مطبوعاتی سعیدی را یاری می‏کرد. این پیشکسوت عرصه رسانه در کاشمر، پرشورترین ایام کار رسانه‏ای خود را مربوط به ایام پیروزی انقلاب اسلامی می‏داند.« در ایام منتهی به انقلاب و بعد از آن تمایل به مطبوعات بیشتر شد. ما هم به عنوان خبرنگار سرمان شلوغ بود. تقریباً هر روز با تلفن با مشهد در ارتباط بودیم. در عین حال مراقب حساسیت‏های دوران پیروزی انقلاب می‏بودیم. ساواک سخت‏گیری می‏کرد. در دوران دفاع مقدس هم توجه به مطبوعات خوب بود.»

مطبوعاتی سعیدی برای بسیاری از ما یک خاطره زیباست. همه ما از این مغازه خاطره‏ای داریم. یقین شهروندان زیادی از این مغازه در گذر 1325 تا زمانی که تعطیل شد، خرید داشتند. نگارنده در دوران راهنمایی مشتری نشریه کیهان بچه‏ها بود. کتابفروشی سعیدی(امیرکبیر) در نوع خودش مجموعه‏ای جذاب بود. در دوران دبیرستان مشتری کتاب‏هایش بودم. تا نیمه اول دهه هفتاد ایشان و حاج آقا پورحسن تنها خبرنگاران فعال کاشمر بودند، که با اکثر نشریات  آن روزگار در ارتباط بودند. از این دوره به بعد کم کم نام‏های جدیدی به عنوان خبرنگار به طور جدی مطرح شد. از نیمه دوم دهه هفتاد حاج آقای سعیدی بیشتر در کسوت نماینده روزنامه فعالیت می‏کرد.

در اواخر دهه هشتاد کتابفروشی امیرکبیر تعطیل شد، ولی ایشان تا مدت‏ها در خیابان امام(ره) روبروی شرکت بیمه ایران هنوز مغازه‏ای داشت که بیشتر اسباب سرگرمی ایشان بود. این مغازه هم فقط مدتی در نیمه اول دهه نود پا برجا بود و سپس تعطیل شد. اینک سعیدی 87 ساله مرور خاطراتش از دوران خبرنگاری را یک دلمشغولی می‏داند. مطبوعاتی سعیدی (کتابفروشی امیرکبیر) برای بسیاری از اهالی کاشمر یک نوستالوژی است. معمولاً پر از مشتری بود. یکی دفتر می‏خواست، یکی دنبال کتابی خاص بود، مشتری‏ها از اقشار مختلف بودند. عروس و دامادی به دنبال قرآن برای سفره عقد بودند. پیرمردی سراغ یک کتابچه وصیت‏نامه بود. کارپرداز یک اداره آمده بود خرید ملزومات اداری.

غرض آن که از همه قشر و از همه طبقات در میان مشتریان مطبوعاتی سعیدی دیده می‏شد. این مطبوعاتی مدت‏ها تنها مرکز عرضه روزنامه‏های منتشره در مرکز استان بود. کاش مراکز فرهنگی شهرمان که دغدغه بزرگداشت مفاخر و مشاهیر شهرستان را دارند، بزرگداشتی از بزرگوارانی چون سعیدی داشته باشند. نیم قرن فعالیت مطبوعاتی قابل تحسین و تقدیر است. بایسته است اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی این قبیل بزرگداشت‏ها را بیش از پیش جدی بگیرد. بر ما اصحاب رسانه هم فرض است تا پاسداشت این بزرگان را جدی بگیریم. اگر نگاهی به تکنولوژی ارتباطی روز داشته باشیم متوجه سختی کار مطبوعاتی و خبرنگاری در روزگار سعیدی نازنین می‏شویم.

امروز ما در عصر بزرگرا‏های اطلاعاتی ناشی از حضور انواع شبکه‏های مجازی، پایگاه‏های خبری، سامانه‏های اینترنتی، نشریات محلی و پدیده تلفن همراه هوشمند قرار داریم. روزنامه‏ها در کنار چاپ کاغذی دارای انتشار آن لاین در اینترنت هستند، این روزهای ما با آن روزهای فعالیت امثال حاج آقای سعیدی تفاوت زیاد دارد. این همه تفاوت باید دلیلی باشد بر همت ما برای توجه به این بزرگواران.

 

 

 

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0

کاربرانی که در این گفتگو شرکت کرده اند

بار گذاری نظرات قدیمی تر
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.