صدای سکوت، بهانه‏ ای برای اشارت به صلابت تئاتر کاشمر

اخبار ترشیز
Typography

تئاتر کاشمر این روزها خونی تازه را در رگ‏های خود احساس می‏کند. این خون تازه مرهون تلاش هنرمندان بومی است که سعی دارند روی پای خود بیاستند و تمام قد توانمندی‏هایشان را فریاد بزنند. باید قدردان نیروهای اینچنینی بود. تکریم آنان واجب است و بایسته است به بهترین نحو ممکن دغدغه‏هایشان مورد توجه قرار بگیرد. شایسته است مسئولان فرهنگی شهرستان بی‏حُب و بُغض مدیریتی و بی‏اعتناء به تمایلات سیاسی‏شان رسیدگی به اینان را در دستور کار خود قرار بدهند. خوشحالیم که چراغ مجتمع فرهنگی هنری سرو کاشمر به لطف نمایش‏های چون «صدای سکوت» روشن است.

 

گشتی در شهر بزنید متوجه تبلیغات نمایش یاد شده می‏شوید. امیدواریم روزگاری شاهد برگزاری انواع برنامه‏های فرهنگی و هنری در مجتمع مذکور با تاکید بر توان نیروهای بومی باشیم. این یادداشت با ابراز خوشحالی از فضای موجود، تلاش دارد نکاتی را برای بهینه‏تر شدن این فضا ارائه کند. باید از احسان عاقل کارگردان نمایش مذکور تشکر کرد که بعد از اتمام دوران تحصیلش به کاشمر برگشته و مشغول به کار شده است. کاش شرایطی فراهم شود که تحصیلکرده‏های دیارمان گوشه‏چشمی به زادگاهشان داشته باشند. در این صورت شاهد اعتلای بیش از پیش فرهنگ و هنر کاشمر خواهیم بود.

 

لیست جالبی می‏توان از هنرمندان کاشمری مقیم تهران و سایر جاها تهیه کرد. از محمد خزاعی فدافن که این روزها تهیه‏کننده آخرین اثر سینمایی ابراهیم حاتمی‏کیاست تا لاله و ستاره اسکندری را می‏توان در این لیست قرار داد. فرهنگ و هنر کاشمر چه تعاملی با اینان دارد؟ هر یکی از اینان می‏توانند برابر توان و جایگاه و ارتباطاتشان برای عرصه هنر کاشمر کاری کارستان بکنند. آیا فرد یا نهادی در کاشمر با اینان در ارتباط هست؟ آیا از اینان برای ارتقای کمی و کیفی وضعیت فرهنگ و هنر دیارمان کمکی خواستیم؟ چند نشست بزرگداشت برای اینان برگزار کردیم؟ کدام مقام مسئول برای اینان فرش قرمز پهن کرده است؟

 

باید از متخصصان و فعالات عرصه هنر دیارمان هر جا هستند بخواهیم قدمی برای هنر این دیار بردارند، از این منظر کار احسان عاقل ستودنی است. ولی جسارتاً گذشته چراغ راه آینده است. بودن تحصیلکرده‏های که آمدند و کارهای کردند و امروز نام و نشانی از آنان در سپهر هنر کاشمر نیست. گاهی دیده می‏شوند، ولی گوشه‏گیر و بی‏تعارف انزوا اختیار کردند. این یک فاجعه است. فاجعه است هنرمندی در عرصه هنر دیده نشود. اینان هنوز توان درخشش در صحنه‏ها را دارند. دعا کنیم امثال احسان عاقل‏ها زیاد باشند، و دعا کنیم شرایطی فراهم کنیم که در کاشمر بمانند و بدرخشند. گذشته چراغ راه امروزمان باشد.

 

کار احسان عاقل از این منظر که خود نویسنده تئاترش هست هم ستودنی است. چند نمایش‏نامه‏نویس در کاشمر داریم؟ هنوز انجمن نمایش دیارمان یک کتابخانه تخصصی به روز با تاکید بر متون نمایشی ندارد. حالا که بازیگری که مدرک تئاتر دارد و کارگردان هم هست، دست به قلم شده و نمایش‏نامه می‏نویسد، باید قدردانش باشیم و تشویقش کنیم. برای تشویق کافی است فضای برایش ایجاد کنیم که باز بنویسد. و نوشته‏هایش را منتشر کند. تشویقش کنیم کارگاه‏های نمایش‏نامه نویسی و نمایش‏نامه‏خوانی برگزار کند. تئاتر کاشمر نیازمند نشست‏های خوانش نمایش است.

 

کاش روزی روزگاری کارگاه‏های خوانش آثار بزرگان عرصه تئاتر همچون؛ اکبر رادی، بهرام بیضائی، رضا صابری، میثاق امیر فجر و بسیاری از گذشتگان و معاصر اعم از داخلی و  خارجی در کاشمر در مجتمع فرهنگی هنری سرو کاشمر با حضور افرادی چون احسان عاقل و اساتیدی چون؛ یغمایی، رسولزاده و آنانی که ساکن کاشمرند و یا مهاجرت کردن، برگزار شود. نسل جدید تئاتر کاشمر باید تقدیر از پیشکسوتان را ملکه ذهن خود کنند. نمایش صدای سکوت، تلاشی مطلوب برای معرفی جنبه‏های محتلف هنر نمایش به هنردوستان است. و تلاش نابی برای آشتی هنردوستان با گیشه است.

 

هنردوستان کاشمر باید بدانند هر هنری برای اعتلاء نیازمند رونق گیشه است. خوشحالیم اتاقک گیشه در ده شب اجرای صدای سکوت رونق داشت. با این همه کاش گروه نمایش صدای سکوت دارای روابط عمومی بود. این روابط عمومی می‏توانست چند شب قبل از اجرای اصلی یک اجرا برای اصحاب رسانه و روابط عمومی‏های ادارات اختصاص می‏داد. اهالی رسانه بعد از دیدن نمایش باید در راستای تلاش برای رونق گیشه و کمک به نمایش دیارمان سلسله مطالبی را در رسانه‏هایشان منتشر می‏کردند. نقد نمایش و معرفی نمایش و یادداشت‏های برای نمایش امری رایج برای رونق هر نمایش است.

 

کاش گروه‏های نمایشی مقوله روابط عمومی را جدی بگیرند. برای همین نمایش بر فرض اختصاص یک اجرا برای اصحاب رسانه و روابط عمومی‏ها، این امید وجود داشت که ادارات برابر اعلام روابط عمومی‏ها بیشتر پای در سالن نمایش مجتمع فرهنگی هنری سرو کاشمر بگذارند و به اقتصاد تئاتر کمک کند. حتی می‏شد برای بعض اقشار تخفیف‏های را لحاظ کرد. یادمان نرود در دورانی به سر می‏بریم که از هنرهای مختلف در هنگام عرضه به مخاطب از تعبیر «صنایع فرهنگی» یاد می‏شود. از این به بعد باید امیدوار باشیم گیشه مجتمع سروکاشمر پر رونق باشد. البته تخفیف هم نباید یادمان برود.

 

در این میان بایسته است اشارتی هم به رفتارهای شبه روشنفکری مُد شده در میان برخی از هنرمندان بکنیم. این روزها شاهد فیگورها و رفتارهای خاصی هستیم که برخی سعی دارد با انجام دادن آنها خود را تافته‏ای جدا بافته نشان دهند. هر هنرمند در چگونه بودن و چگونه رفتار کردن مختار است. ولی یادمان باشد این مردم هستند که ولی‏نعمتان عرصه هنر می‏باشند. باید حرمت آنان حفظ شوند. مردم اگر به یک سلبریتی اعتنا کنند، او می‏تواند قد بکشد و عرض اندام نماید، ولی اگر مردم یک فرد را نپسندند، عمر کارش به اتمام رسیده است. مردم هنرمندان فروتن و خاکی و مردمدار را روی چشمان خود راه می‏برند.

 

در پاراگراف آخر امیدواریم، مسئولان جدی‏تر از همیشه و به دور از شعار فضا را بدون تبعیض برای همه هنرمندان به گونه‏ای فراهم آورند، که کسی گوشه عزلت اختیار نکند. اگر به حافظه خود کمی فشار بیاوریم، متوجه می‏شویم در بیست و چند سال گذشته گروه‏های تئاتر مختلفی با یک یا چند کار در عرصه هنر دیارمان درخشیدن و در سطح استان و کشور برای کاشمر افتخار آفریدند. اینان اینک کجایند؟ پاسخ به این سئوال هر چه هست باید به این مهم ختم شود که مجتمع فرهنگی و هنری سرو کاشمر باید بتواند در 365 روز هر سال در خدمت تمام اهالی تئاتر و هنر کاشمر باشد. آمین.

مجموع رتبه (0)

0 از 5 ستاره

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0

کاربرانی که در این گفتگو شرکت کرده اند

بار گذاری نظرات قدیمی تر
در خبر نامه وب سایت ما عضو شوید تا از تازه ترین خبرها و مطالب در ایمیل خود باخبر شوید.